Ο Παύλος Φύσσας ζει όσο ο φόβος δεν καθορίζει την ζωή μας

Πέντε χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη του 2013 στην Αμφιάλη από το φασίστα Ρουπακιά, μέλος της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.

Το κράτος μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα προκειμένου να αναχαιτίσει την αναπτυσσόμενη κοινωνική οργή πήρε την απόφαση να φορέσει το «αντι»φασιστικό του προσωπείο, δήθεν ποινικοποιώντας τη νεοναζιστική δράση της Χρυσής Αυγής και διώκοντάς την θεσμικά. Δεν τρέφουμε όμως καμία αυταπάτη ότι ο φασισμός θα αντιμετωπιστεί από την αστική δικαιοσύνη, αλλά ούτε και από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από τη δίκη της Χ.Α. που έχει ξεκινήσει εδώ και 3,5 χρόνια και έχει εξελιχθεί σε μία παρωδία. Οι φασίστες δεν είναι τίποτε άλλο από την εμπροσθοφυλακή του κράτους και του κεφαλαίου. Αποτελούν το μακρύ χέρι της καταστολής. Ήταν, είναι και θα είναι ένας παρακρατικός μηχανισμός που επιτίθεται σε όσους και όσες αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

Τα προηγούμενα χρόνια οι φασίστες (με κύριο εκπρόσωπο τους την Χ.Α.) πριμοδοτήθηκαν από τους κυρίαρχους (τα ΜΜΕ, το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο), μέχρι το σημείο να αποτελέσουν κοινοβουλευτική δύναμη. Οι ενδοεξουσιαστικές διαμάχες όμως, σε συνδυασμό με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και την ανάπτυξη του αντιφασιστικού κινήματος οδήγησαν στο τράβηγμα των «λουριών» τους από το καθεστώς. Παρόλα αυτά, οι φασίστες αποτελούν διαχρονικά τον πιστό υπηρέτη των καπιταλιστών οι οποίοι τους χρειάζονται προκειμένου να υλοποιήσουν τους θανατηφόρους σχεδιασμούς τους. Η στήριξη του κεφαλαίου στους φασίστες της Χ.Α. εξαργυρώθηκε με την ψήφιση της κατάργησης του οκταώρου, με μέτρα στήριξης των εφοπλιστών, με την δημιουργία απεργοσπαστικών μηχανισμών και εργοδοτικών σωματείων. Είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά και τρέφει το φασισμό. Τα διάφορα φασιστοειδή μπορεί τη μια στιγμή να απολαμβάνουν την αστυνομική και δικαστική ασυλία και την άλλη να πετιούνται σαν αναλώσιμα πιόνια στον Καιάδα, ανάλογα με τα συμφέροντα των κυρίαρχων και την πίεση που ασκούν οι καταπιεσμένοι με τη δράση τους. Δεν έχουμε θεσμικές αυταπάτες. Ο αντιφασιστικός αγώνας δε διεξάγεται στα κοινοβούλια, στα κομματικά γραφεία, στις δικαστικές αίθουσες. Αντίθετα, εκεί εκτρέφεται και στηρίζεται από το κεφάλαιο ως όπλο για την επιβολή του πάνω στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους. Δε μπορούμε να περιμένουμε από το σύστημα που γεννά, θρέφει, ενσωματώνει και υλοποιεί τις φασιστικές ιδέες και πρακτικές να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά μαζί του.

Μέσα σε μια συνθήκη που ορίζουν η επίταση της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και οι πόλεμοι, οι από τα πάνω υποδαυλίζοντας τα εθνικιστικά μίση και χρησιμοποιώντας το «διαίρει και βασίλευε» καταδεικνύουν τον «διπλανό μας» ως υπαίτιο για τα δεινά μας και μας υποδεικνύουν ως μοναδική διέξοδο τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Τον τελευταίο χρόνο έχει ανακινηθεί το “μακεδονικό ζήτημα” εξαιτίας των γεωπολιτικών σχεδίων της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των επιδιώξεων των κρατών της περιοχής αλλά και των οικονομικών συμφερόντων των αφεντικών στη βαλκανική χερσόνησο. Η ονοματοδοσία της Μακεδονίας έχει αποτελέσει αφορμή για να οργανωθούν μια σειρά από εθνικιστικά συλλαλητήρια (και από τις δύο πλευρές των συνόρων) τα οποία αποτέλεσαν γόνιμο έδαφος για να ξαναβγούν οι φασίστες από τις τρύπες τους και να διασπείρουν το δηλητήριό τους. Οι φασίστες βρήκαν την ευκαιρία με την κάλυψη των συλλαλητηρίων και τις πλάτες της αστυνομίας να επιτεθούν σε κατειλημμένους χώρους και τον κόσμο του αγώνα.

Τις επιθέσεις των φασιστών τις έχουμε ζήσει στο πετσί μας, στους δρόμους των γειτονιών μας. Δεν ξεχνάμε τα Παλιά Σφαγεία, όπου τον Αύγουστο του ΄44 οι Ναζί μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους εκτέλεσαν μαζικά ΕΑΜίτες και ΕΠΟΝίτες. Το μπλόκο της Χαμοστέρνας όπου στις 4/8/1944 έντεκα κάτοικοι του Ταύρου (στην πλειοψηφία τους Ρομά) εκτελέστηκαν, αφού αναγνωρίστηκαν για την αντιστασιακή τους δράση και υποδείχτηκαν από κουκουλοφόρους δωσίλογους. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονική επίθεση 15-20 χρυσαυγιτών σε μάθημα ισπανικών στο στέκι Αντίπνοια στα Κάτω Πετράλωνα τον Ιούνιο του ’08. Τη βάρβαρη επίθεση με βιτριόλι στην αγωνιζόμενη μετανάστρια εργάτρια Κούνεβα το Δεκέμβρη του ’08 στην Τρώων από φασιστομπράβους του εργολάβου καθαριότητας Οικονομάκη. Τη δολοφονία του μετανάστη-εργάτη Σαχτζάτ Λουκμάν στην Τριών Ιεραρχών από τους φασίστες Λιακόπουλο και Στεργιόπουλο το Γενάρη του 2013. Τις τρεις απόπειρες εμπρησμού της κατάληψης Παναιτωλίου 21 στον περιφερειακό του Φιλοπάππου μέσα στο 2018. Δεν ξεχνάμε το βράδυ της Κυριακής 24 Ιουνίου 2018 όταν ομάδα 50 φασιστοειδών που ξεπήδησε από την εθνικιστική συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, επιτέθηκε με μολότοφ, πέτρες και σίδερα στην κατάληψη πρώην ΠΙΚΠΑ στα Άνω Πετράλωνα.

Οι επιθέσεις αυτές δεν μας τρομοκρατούν. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε απέναντι σε κάθε μηχανισμό που επιβουλεύεται τη ζωή μας.

Με κοινή δράση των από κάτω, να συντρίψουμε τους φασίστες, το ρατσιστικό μίσος και τις φασιστικές αντιλήψεις. Δε θα μας μετατρέψουν σε κανίβαλους. Δε θα αφήσουμε το φόβο να κυριαρχήσει. Μοναδική διέξοδο για όλους εμάς αποτελούν η συλλογικοποίηση, η αυτοοργάνωση και ο αγώνας. Θέλουμε να παλέψουμε συλλογικά και από κοινού, ενάντια στο φασισμό, το κράτος, το κεφάλαιο. Αυτή η πάλη δεν μπορεί παρά να είναι ταξική, αντιθεσμική, ανατρεπτική. Δεν μπορεί παρά να διεξάγεται στους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές, τους δρόμους.

Χτίζουμε κοινότητες αγώνα, ενάντια σε κάθε διαχωρισμό έμφυλο, θρησκευτικό, φυλετικό, εθνικό.

Παλεύουμε από κοινού ντόπιοι και μετανάστες ενάντια στο φασισμό και τον καπιταλισμό που τον γεννά και τον θρέφει.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, για ένα κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ελευθερίας

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου

κάθε Κυριακή 6μμ συνέλευση στην κατάληψη πρώην ΠΙΚΠΑ, Τιμοδήμου και Αντωνιάδου, Άνω Πετράλωνα, askpthk.espivblogs.net

 

Δημοσιεύθηκε στην Uncategorized. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.